Menu

Wydarzenia

Temat: , ,

Stowarzyszenie Alternatywa z Ełku, zaprosiło nas, byśmy poprowadzili warsztaty muralowe dla dzieci pod hasłem: Moc dobrych słów. Działania prowadzone są w ramach ich projektu transgranicznego „Teraz czas na zmiany” Foto: Barbara Poniatowska

Temat: ,

W ramach projektu Hutnik plus, dzięki pomocy Narodowego Centrum Kultury i dofinansowaniu z programu Dom Kultury + Inicjatywy Lokalne, poprowadziliśmy warsztaty malowania murali w przestrzeni miejskiej Gostynia. Ich efektem jest mural Hypati z Aleksandrii. Dziękujemy Klubowi „Hypatia. Kapitał Myśli” za zaproszenie. Gostyń24pl >>

Fundacja Klamra po raz kolejny poprowadziła warsztaty dotyczące zaangażowanej społecznie sztuki ulicy. Zajęcia odbyły się w ramach realizacji unijnego projektu  ERASMUS +”Protecting Democratic  Values”. Program jest realizowany przez młodzież polsko-szwedzką z Zespołu Szkół Mechaniczno-Elektrycznych w Żywcu oraz Luspen Gymnasiet w Storuman, w Szwecji. Młodzież szwedzka była w trakcie rewizyty u swoich polskich kolegów podczas której wspólnie uczestniczyła w licznych działaniach projektowych, takich jak warsztaty, dyskusje, wykłady, spotkania towarzyskie oraz zwiedzanie miejsc związanych z polska kulturą i historią. Wszystkie te działania mają na celu promowanie  tolerancji , szacunku do innych kultur oraz wartości demokratycznych.

Gratulujemy Piotrowi Zańko z Rady Fundacji Klamra, zajęcia 1450 miejsca w 39. Maratonie Warszawskim, z czasem 3:43:33.

Foto: Barbara Poniatowska

Temat: ,

Z inicjatywy Fundacji Klamra powstanie w Warszawie na Woli mural Hanki Ordonówny- pieśniarki, aktorki i działaczki społecznej, która była związana z tą dzielnicą (tu urodziła się i spędziła dzieciństwo). Zaprosiliśmy do współpracy Stowarzyszenie Inicjatyw Kobiecych OPP, których projekt „Kobiety Woli” zainspirował nas do podjęcia się tej inicjatywy. Prosimy Was o finansowe wsparcie tej inicjatywy. Potrzebujemy 1000 zł na realizację tego muralu. Jest Was wiele i każda nawet drobna wpłata ma znaczenie. Zachęcamy w ten sposób do współuczestniczenia. Darowizny przekazujcie na konto Fundacja KLAMRA 35 2130 0004 2001 0527 4022 0001 (z dopiskiem MIŁOŚĆ).

Mural piosenkarki, poetki, autorki tekstów piosenek, tancerka i aktorka namaluje duet: Dariusz Paczkowski i Barbara Poniatowska.

Zapraszamy na warsztaty

Fundacja KLAMRA zaprasza na bezpłatne warsztaty wycinania szablonów, które posłużą do namalowania muralu Hanki Ordonówny na warszawskiej Woli. Wydarzenie na FB >>. Zajęcia odbędą się 26.09.2017 rok wtorek godz. 16.00-19.00 w Cafe PoWoli na ul. Smoczej 3, a poprowadzą je Dariusz Paczkowski iBarbara Poniatowska.
Hanka Ordonówna- pieśniarka, aktorka, tancerka i działaczka społeczna, urodziła się na Woli i spędziła tu dzieciństwo.
Projekt realizowany jest przez Fundację Klamra przy współpracy z Stowarzyszeniem Inicjatyw Kobiecych OPP.

Właśnie zakończyły się warsztaty wycinania szablonów. Jutro startujemy z malowaniem muralu Hanki Ordonówny na Woli w Warszawie. Bardzo dziękujemy Wszystkim uczestniczkom i uczestnikom. Szczególnie dziewczynom z Ogniska „Muranów” z Centrum Wspierania Rodzin „Rodzinna Warszawa”. Wspaniale będzie się z Wami jeszcze spotkać podczas warsztatów w Waszej świetlicy.

Pierwszy i drugi dzień malowania muralu.

 

Projekt: Galeria Tybetańska

Jeszcze w tym roku powstanie nowy mural w Galerii Tybetańskiej w Warszawie. Prosimy Was o wsparcie tej inicjatywy. Potrzebujemy 800 zł na jego realizację. Darowizny przekazujcie na konto Fundacja Klamra 35 2130 000

 

4 2001 0527 4022 0001 (z dopiskiem ROZKWIT WOLNOŚCI). Mandalę przedstawiającą różne gatunki tybetańskich kwiatów namaluje duet Barbara Poniatowska i Dariusz Paczkowski.

„Bezsensowne by było mleku, które kipi, wydać polecenie: nie kip. Miłości tym bardziej. Ona jest ze swej natury rozlewna. Powinna nam wykipieć.” Ks. Jan Kaczkowski, Puckie Hospicjum pw. św. Ojca Pio Fragment muralu z Cieszanowa, który powstał w ramach Cieszanów Rock Festiwal.

W odpowiedzi na wykluczający, stygmatyzujący i uprzedmiotawiający kontekst, w jakim często mówi się w mediach o osobach z niepełnosprawności Fundacja podpisała się pod listem otwartym Fundacji Kulawa Warszawa do dziennikarek i dziennikarzy z apelem o tworzenie wrażliwego społecznie dyskursu publicznego i wzmacnianie podmiotowości osób z niepełnosprawnościami. Pełna lista organizacji sygnatariuszy >>

 

Dziennikarki i dziennikarze,
Krajowa Rado Radiofonii i Telewizji,

język kształtuje rzeczywistość i tym samym stanowi istotne narzędzie do przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu – w tym osób z niepełnosprawnościami. Wyrażamy swoje zaniepokojenie faktem, że w czołowych, opiniotwórczych mediach wciąż pojawiają się nacechowane pejoratywnie określenia odnoszące się do osób z niepełnosprawnościami, w tym treści, które szczególnie deprecjonują grupę osób z niepełnosprawnością intelektualną i psychiczną. Wpływa to na społeczne postrzeganie osób z niepełnosprawnościami, a tym samym prowadzi do umacniania stereotypów, które stanowią początek nierównego traktowania osób ze względu na ich stopień sprawności m.in. w życiu zawodowym, społecznym czy rodzinnym.

 JĘZYK WRAŻLIWY SPOŁECZNIE

Społeczeństwo i media stają się coraz wrażliwsze na wymowę jawnie uwłaczających określeń takich jak “kaleka”, często nie zwracając uwagi, że użyte w mniej bezpośredniej relacji nie tracą na negatywnym znaczeniu, a pochodzące od nich określenia w dalszym ciągu są wykluczające. W konsekwencji rzadko nazywa się kogoś “kaleką”, ale w mediach notorycznie mówi się o “kalectwie” czy “zostaniu kaleką do końca życia”, opisując i automatycznie oceniając w ten sposób codzienne życie osób z niepełnosprawnościami. Ponadto nie zwraca się zbyt często uwagi na teoretycznie neutralne określenia, które wzmacniają stereotypy dot. osób z niepełnosprawnościami, choćby mówiąc wyłącznie o “opiekunach i opiekunkach“ osób z niepełnosprawnością, podczas gdy rzeczywistą usługą w wielu przypadkach jest asystencja osobista, nie opieka. Warto zastanowić się, jak przekłada się to na walkę o równe traktowanie i przeciwdziałanie dyskryminacji, gdy w relacjach społecznych pomiędzy osobami z niepełnosprawnościami i osobami sprawnymi, o tych drugich w publicznym dyskursie zazwyczaj przecież nie mówi się, że są “upośledzonymi inwalidami skazanymi na kalectwo i wymagającymi opieki”.
OSOBA Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIĄ

Choć wiele dokumentów i aktów normatywnych stosuje różną terminologię w odniesieniu do osób z niepełnosprawnościami, określając je m.in. jako “inwalidów” czy “osoby z upośledzeniem”, wydaje się, że to akt, który wskazuje współcześnie kierunek działań i debaty w kontekście praw i potrzeb osób z niepełnosprawnościami, sugeruje najwłaściwszą terminologię. Tym aktem jest Konwencja ONZ o prawach osób z niepełnosprawnościami (błędnie przetłumaczona na język polski z angielskiego “the UN Convention on the Rights of Persons with Disabilities” jako “Konwencja ONZ o prawach osób niepełnosprawnych”). Pozornie nieznacząca zmiana pozwala na zwrócenie uwagi w pierwszej kolejności na człowieka, którego niepełnosprawność staje się jedną z wielu cech, nie dominującą. Można mieć pasję, pracę, rodzinę, jasne włosy, ciemne oczy oraz (a nie przede wszystkim) niepełnosprawność. Takie określenie pozwala też łatwo precyzować w razie konieczności rodzaj niepełnosprawności (np. z niepełnosprawnością słuchu). Dodatkowo nie kwestionuje się w ten sposób czyjejś roli np. społecznej. Określenie “niepełnosprawna kobieta” dla części odbiorców i odbiorczyń podważa kobiecość danej osoby, podobnie w przypadku dzieci. Świadome stosowanie w/w terminologii wpływa na budowanie społecznej wrażliwości.
NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ INTELEKTUALNA I PSYCHICZNA

W kontekście treści odnoszących się do źle zaparkowanych pojazdów czy wątpliwych decyzji administracyjnych dot. osób z niepełnosprawnościami dziennikarze i dziennikarki nierzadko sięgają po komentarze nawiązujące do niepełnosprawności intelektualnej czy psychicznej, wykorzystując je w obraźliwym i prześmiewczym tonie. Atakują w ten sposób wyłącznie grupę osób, które z tego rodzaju niepełnosprawnościami żyją na co dzień, próbując bronić jedną część osób z niepełnosprawnościami kosztem drugiej. To nie tylko upokarza i poniża osoby z niepełnosprawnością intelektualną czy psychiczną, ale wzmacnia negatywny wizerunek tych osób i wpływa na ich społeczny odbiór, co z kolei przekłada się na jakość życia tej grupy osób – m.in. uprzedzenia pracodawców/czyń, ataki ze strony rówieśników, podważanie decyzyjności w codziennych czynnościach.
SPOŁECZNY MODEL NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI

Niepełnosprawność można widzieć jako tragedię lub sytuację życiową, można w osobie z niepełnosprawnością dostrzegać jej ograniczenia lub możliwości, można zatem kształtować narrację dot. osób z niepełnosprawnościami w sposób wykluczający lub wzmacniający. Niestety o osobach z niepełnosprawnościami w mediach często mówi się w kontekście krzywdy, zależności, dysfunkcji lub – z drugiej strony – “bohaterskich” postaw, czyli “osiągnięć pomimo niepełnosprawności”. O ile te pierwsze jednoznacznie stawiają osobę z niepełnosprawnością w roli przedmiotowej, o tyle te drugie pełnią dla pewnej grupy odbiorczyń i odbiorców ważną rolę – jednak nawet w nich nierzadko prezentuje się osobę z niepełnosprawnością w sposób, który nie tylko nie uwzględnia wrażliwego społecznie języka, ale także opowiada o sukcesie danej osoby przez pryzmat jej niepełnosprawności, nie pasji, osobowości czy potencjału. Takie podejście może przejawiać się także w prostych zwrotach takich jak “przykuty do wózka”, “skazany na pomoc”, podczas gdy w rzeczywistości wózek czy usługi asystenckie stanowią narzędzie do wyrównywania szans, są codziennymi rozwiązaniami wielu osób z niepełnosprawnościami i zwiększają ich niezależność, bez negatywnego wydźwięku. Tworzenie współczującego, infantylizującego czy krzywdzącego obrazu osób z niepełnosprawnościami odbiega od tzw. społecznego modelu niepełnosprawności, który nie odbiera osobie z niepełnosprawnością decyzyjności, niezależności i podmiotowości, w przeciwieństwie do modelu medycznego – wciąż zbyt często prezentowanego w polskich mediach.

Zwracamy się zatem do osób odpowiedzialnych za dyskurs publiczny i kształtowanie tym samym postaw społecznych z apelem o świadome i wrażliwe decyzje językowe w kontekście osób z niepełnosprawnościami, ponieważ w znaczący sposób wpływa to na tworzenie wizerunku społecznego osób z niepełnosprawnościami, na odczucia ich samych i ich otoczenia i stanowi również ważne narzędzie edukacyjne dla odbiorców i odbiorczyń Państwa treści.

 

Dzięki interwencjom Fundacji Klamra znikają z przestrzeni publicznej kolejne symbole i hasła nienawiści w Grudziądzu i Władysławowie. Hasła o treści antysemickiej pojawiły się na jednym z szyldów i elewacji obiektów znajdujących się przy ul. Kwiatowej w Grudziądzu. – Umieszczanie takich napisów jest przestępstwem motywowanym nienawiścią – podkreśla Dariusz Paczkowski z Fundacji „Klamra” prowadzącej m.in. działania antydyskryminacyjne. Wiadomości Nasze Miasto >>

– Na ścianie budynku urzędu miasta we Władysławowie przy ulicy Hallera 19 nieznani nam sprawcy, w nieznanym nam czasie, wykonali antysemicki napis czarnym sprejem o treści „Żydzew” oraz neonazistowski symbol krzyża celtyckiego. Nadmorski24.pl >>

Temat:

Na osiedlu socjalnym w Żywcu mieszka kilkadziesiąt dzieci, które niedługo rozpoczną nowy rok szkolny. Potrzebna jest pomoc dla nich. Gazeta Wyborcza >>

Kilka bloków widocznych z okien samochodów jadących drogą do Zwardonia to żywieckie osiedle socjalne. Trafiają tam rodziny, które nie mają się gdzie podziać, m.in. eksmitowane przez spółdzielnie mieszkaniowe za długi. Na osiedlu mieszka także grupa Romów. Niektórzy mieszkańcy jakoś sobie radzą, ale wiele rodzin ledwo wiąże koniec z końcem. Mieszkania są malutkie i bez żadnych wygód, ale większość ludzi i tak cieszy się, że ma jakikolwiek dach nad głową.

Kilka lat temu osiedlem zainteresowała się żywiecka fundacja Klamra. Próbuje zjednoczyć mieszkańców wokół wspólnych przedsięwzięć, zmobilizować ich do działania, walki o lepsze życie. Mieszkańcom pomagają także bielskie soroptymistki oraz sporo prywatnych osób. Wszyscy są zgodni co do tego, że jedną z najważniejszych rzeczy jest edukacja dzieci. Tylko ucząc się będą miały szansę na lepsze życie od swoich rodziców. To trudne, bo w malutkich mieszkaniach brakuje często miejsca na to, by odrobić zadania domowe.

Na osiedlu mieszka około 70 dzieci, cześć jest w wieku szkolnym. Fundacja Klamra dzięki pomocy Auchan w Bielsku-Białej organizuje zbiórkę przyborów szkolnych. Potrzebne są zeszyty, kredki, flamastry. Przyda się wszystko. Można kupić coś dla dzieci z Żywca przy okazji codziennych zakupów w Auchan, stanął tam specjalny regał na dary. Zbiórka potrwa do końca miesiąca.

Strona stworzona w ramach projektu realizowanego w ramach programu Obywatele dla Demokracji finansowanego ze środków EOG.